Vijf studenten van verschillende opleidingen slaan de handen ineen om het thema ‘Jongeren en geweld' in de derde wereld over het voetlicht te brengen. Het ROC Midden Nederland, het Utrechts Centrum voor de Kunsten en Plan Nederland werken samen in dit project waarmee ze jongeren in Nederland van dit probleem bewust willen maken en hierin willen betrekken.

De vijf studenten van het ROC Midden Nederland stappen, gewapend met een aantal camera's en een hele hoop creativiteit, diversiteit en enthousiasme, op 20 augustus in het vliegtuig en gaan 10 dagen naar Burkina Faso. Zij zullen daar een documentaire maken over hoe geweld het leven beïnvloedt van Burkinese jongeren. Door middel van muziek, rap/zang, dans, theater en beeldende kunst proberen de studenten meer te weten te komen over het leven daar. Niet alleen de negatieve aspecten zullen hierbij getoond worden maar ook de visies en dromen van de jongeren zullen uitgebreid worden belicht.

Terug in Nederland zullen de studenten een campagne opstarten met als doel hun ervaringen met de problematiek in de derde wereld te verspreiden door het hele land, en het onderwerp op de agenda te zetten van de Nederlandse politiek.

Plan Nederland, initiatiefnemer van dit uitwisselingsproject, haakt in op een in oktober te verschijnen rapport van de Verenigde Naties over veiligheid, een rapport dat verontrustende conclusies over de situatie in ontwikkelingslanden op tafel legt. Op 20 november 2006 zal in New York, dit rapport aan 191 landen, vertegenwoordigt in de VN, aangeboden worden.
Plan Nederland ontwikkelt in Nederland een campagne door en voor jongeren om dit thema ook in Nederland op de politieke agenda te krijgen.
Daartoe heeft Plan NL het UCK de opdracht gegeven een documentaire met een daarbij behorende campagne te produceren.
Het UCK heeft hierin samenwerking gezocht met het ROC Midden Nederland.

 

Wil je meer weten over Burkina faso? klik dan hier

 

 

Ik ben Floor.

 

Ik ben 19 jaar oud en woon in Kerk-Avezaath een dorp vlak bij Tiel. Ik zit in het eerste jaar van de opleiding Sociaal Pedagogisch Werk met de differentiatie activiteitenbegeleiding. In mijn 19 jaar durende leventje ben ik al veel bezig geweest met wie ik ben en wat ik wil in mijn leven. Door deze manier van naar het leven kijken heb ik de kans gezien me vrij en open te ontwikkelen tot wie ik nu ben. In mijn vrije tijd ben ik graag bezig met schrijven, schilderen, tekenen en nog een aantal creatieve bezigheden. Vaak gebruik ik dit middel om in contact te komen met mijn eigen gevoelens en gedachten of met anderen. Verder ben ik graag tussen de mensen, ben ik enorm gevoelig, houdt ik erg van lekker eten, ben ik snel op mijn tenen getrapt en kan ik warmte voelen voor bijna alles om me heen. Dat ben ik in een paar zinnen.

 

 

 Ik ben Afra Leidelmeijer.

Ik ben 23 jaar en studeer Kunst, Cultuur en Media aan het ROC-MN . Ik zit in mijn laatste jaar. Een bijzonder jaar want, naast mijn afstuderen speel ik bij theatergroep DOX in Utrecht en werk ik aan dit project over jongeren en geweld.
Behalve geld doneren aan goede doelen wil ik zelf iets betekenen. Voor de jongeren die we gaan ontmoeten is dit een begin.

Ik heb veel interesses op het gebied van entertainment en door de jaren heen heb ik veel geleerd. Van theater (mime, dans, acrobatiek, toneel etc.), het bespelen van verschillende muziekinstrumenten, tot het zingen en schrijven van teksten. Theater en muziek zijn vormen van expressie die ik gebruik om mijn verhalen te vertellen, mijn mooie gedachten, maar ook mijn pijnlijke gedachten. Ik heb ontdekt dat ik door deze vormen mensen kan meenemen op avontuur. Het laat ze lachen, het maakt ze stil, het laat ze nadenken en soms verwonderen, maar vooral kan het ze even laten vergeten waar ze zijn. Dit wil ik graag met ze delen.

Voor nu wordt het belangrijk dat, naast veel plezier maken en de bijzondere ontmoetingen tussen onze culturen, we naar de jongeren luisteren. Wat belangrijk is voor deze jongeren is dat wij een doorgeefluik zijn voor hun verhalen. Door onze film en onze campagne geven we de jongeren daar een stem, zodat hier op ingespeeld kan worden. Mensen moeten het zien, moeten het weten, zodat ze aandacht krijgen en er hulp komt voor deze jongeren.
En als het aan mij ligt help ik ze graag verder.

Ik ben Milan

 

Negentien jaar en toekomstig student op het ROC Midden Nederland waar ik muziek zal gaan studeren. Naast een brede politieke interesse ben ik in het leven ook veel bezig met mijn zelfontwikkeling, om van daaruit de hele wereld te inspireren. Muziek gebruik ik hierbij om het dichtst bij mezelf te komen. Het project naar Burkina Faso wil ik vooral gaan gebruiken voor meer bewustzijn, om daarnaast iets neer te kunnen zetten voor de gehele mensheid, hoe klein die rol ook mag zijn.

Ik ben Milan, negentien jaar en toekomstig student op het ROC Midden Nederland waar ik muziek zal gaan studeren. Naast een brede politieke interesse ben ik in het leven ook veel bezig met mijn zelfontwikkeling, om van daaruit de hele wereld te inspireren. Muziek gebruik ik hierbij om het dichtst bij mezelf te komen. Het project naar Burkina Faso wil ik vooral gaan gebruiken voor meer bewustzijn, om daarnaast iets neer te kunnen zetten voor de gehele mensheid, hoe klein die rol ook mag zijn.

 

Mijn naam is Robin Delpeut

 

Ik ben student van het ROC Sound & Vision in Utrecht. Ik ben 21 jaar en woon in Vianen.
Waarom ik mee ga naar Burkina Faso is eigenlijk om twee redenen.Omdat dit dé kans is om het niet te laten bij "alleen een centje aan de colectante aan de deur te geven en deze vervolgens nog een prettige dag toe te wensen" maar ik nu nog meer waarde aan dat centje wil geven door met mijn eigen handen iets te betekenen voor dit derde wereldland. Daarnaast is mijn grote passie gitaar spelen en het schrijven van liedjes waar ik alles in kwijt kan. Muziek is een taal die iedereen verstaat, je kan je verhaal vertellen en al je emoties erin kwijt zonder een woord of zin te gebruiken. En dat wil ik graag met mensen in dat land delen.

 

 

Mijn naam is Jermain Michael Lionell Bridgewater.

 

Bij mijn geboorte, 29 januari 1984, vernoemde mijn moeder mij naar haar favoriete artiesten:Jermain Jackson
Michael Jackson en Lionell Richie

Je kan zeggen dat het in mijn naam geschreven staat dat ik ook de muziekwereld inging want mijn vader was een calypsozanger, mijn moeder een salsadanseres, mijn oudste broer een songwriter en ikzelf ben een MC. HipHop is something I live and rap is something I do. De texten die ik schrijf bevatten vaak geweld en agressie omdat het een therapy is om negatieve energie uit mijn verleden kwijt te raken. Omdat ik mijn lyrics moet blijven ontwikkelen probeer ik mijn visies en wijsheden er vaker in te verwerken. Ik hou niet niet alleen van rap, ik ben een muziekliefhebber. In mijn cd rek vind je muziek van alle genres.

Ook al ben ik op Aruba geboren beschrijf ik mijzelf als een Afrikaan die op Aruba geboren is. Dit omdat ik een sterke band met het landschap van het continent heb en de cultuur. Bij de cultuur moet ik vooral denken aan spiritualiteit, respect en het leven in en met de natuur.
Lezen is iets waar ik veel van hou en het bestuderen van het menseselijk gedrag. Psychologie is een soort van hobby, maar ik zou er geen beroep van willen maken. Ik studeer marketing en communicatie omdat ik de PR voor mijn rapgroep wil verzorgen en/of op de marketing afdeling van een internationaal bedrijf wil werken. Ook wil ik zoveel mogelijk nieuwe dingen in mijn leven ervaren om mijn visies te verbreden en om aan het eind van mijn leven een boeiende en inspirerende levensverhaal te hebben.

 

Mijn naam is Eveline Baud.

 Ik ben de docent en begeleider van de groep jongeren die naar Burkina Faso komt.

Wij komen van een hele grote school uit Nederland. Op onze school doen we veel projecten met muziek,dans en theater, bijvoorbeeld een wedstrijd voor het beste talent.
Ook kan je een opleiding doen voor theater of muziek om daarmee weer met anderen jongeren te gaan werken.

De 5 jongeren die jullie nu gaan ontmoeten, doen allemaal een andere opleiding.
Wij vinden het heel bijzonder om jullie te gaan ontmoeten. Wij hebben jullie foto's gezien en gehoord wat jullie doen.

Tot gauw in Burkina Faso

 

Ik ben Tom 

en ben de projectleider van dit project

 

 

 

 

 

 

Ik ben Frank.

 

 

Omdat ik ervaring heb in het maken van films ben ik gevraagd mee te gaan om de jongeren te begeleiden in het maken van de documantaire.

Een prachtige kans om een land te zien en te leren kennen waar je normaal niet snel zal komen.